Marcel Callo był francuskim typografem i członkiem ruchu Młodzieży Chrześcijańskich Robotników (JOC), żyjącym w latach 1921–1945. Urodzony w Rennes, poświęcił się katolickim ruchom społecznym, wybierając służbę świeckim zamiast wstąpienia do stanu duchownego. Podczas II wojny światowej pomagał uchodźcom i pozostawał wierny swojej wierze mimo niebezpieczeństw związanych z okupacją nazistowską. Jego działalność religijna doprowadziła ostatecznie do aresztowania go przez Gestapo, co skutkowało śmiercią z wycieńczenia i choroby w obozie koncentracyjnym Mauthausen.
Życie i służba

Po rozpoczęciu nauki zawodu w drukarni w wieku trzynastu lat, Callo stał się aktywnym członkiem Młodzieży Chrześcijańskich Robotników. Podczas wojny pomagał uchodźcom uciekającym ze Europy Wschodniej. Mimo że został powołany do służby wojskowej, postrzegał swoją rolę jako misjonarza wśród rówieśników. W 1944 roku Gestapo aresztowało go, ponieważ jego zaangażowanie w grupy katolickie uznano za zagrożenie dla reżimu. Następnie był przetrzymywany w kilku obozach, aż zmarł w Austrii.
Kult

Ponieważ zginął z powodu swoich przekonań religijnych, papież Jan Paweł II beatyfikował go w 1987 roku. Proces ten uznał, że zmarł on z nienawiści do wiary, co pozwoliło na beatyfikację bez konieczności potwierdzenia cudu. Jest wspomniany w Kościele katolickim, a jego wspomnienie obchodzi się 19 marca i 19 kwietnia.
