Marcel z Die był biskupem Die w V wieku, urodzony w Awinionie około 430 roku. Wykształcony przez swojego brata, byłego biskupa Die, został wybrany na jego następcę w 463 roku. Jego rządy charakteryzowały się znacznymi trudnościami, w tym deportacją jego ludu przez króla Euryka. Znany ze swoich zdolności uzdrawiania, dokonywał różnych cudów, takich jak uzdrowienie syna króla czy powstrzymanie spadającej kamiennej kolumny przed zmiażdżeniem innych. Zmarł w Montmeyan w 510 roku w wieku 80 lat po podróży do Rzymu.
Życie i cuda


Podczas wygnania w Couserans, Marcel zyskał sławę dzięki swoim mocom uzdrawiającym. Po uzdrowieniu syna króla Euryka, zapewnił powrót swojego ludu do Die. Jego reputacja cudotwórcy rosła dzięki różnym czynom, w tym wizji, która doprowadziła do uzdrowienia dziecka wdowy. W Lyonie jego interwencja pomogła zapewnić zwolnienia z podatków dla jego obywateli po tym, jak służący królowej został uzdrowiony przez dotyk biskupa.
Kult i relikwie


Marcel jest wspominany 17 stycznia. Jego szczątki były pierwotnie przechowywane w klasztorze Saint-Maurice, ale części zostały przeniesione do La Chaise-Dieu, a później do Barjols. W 1350 roku miejscowi mieszkańcy słynnie zabrali jego relikwie do Barjols, co jest celebrowane podczas corocznego festiwalu Tripettes. Choć wiele relikwii zaginęło podczas konfliktów religijnych w XVI wieku, w Barjols zachowała się relikwiarzowa popiersie.
