Manaen był nauczycielem i prorokiem z I wieku, związanym z wczesną wspólnotą chrześcijańską w Antiochii. Wychowany wraz z Herodem Antypą, utrzymywał bliskie związki z dworem herodiańskim. W biblijnej Księdze Dziejów Apostolskich jest wymieniony jako jeden z liderów, którzy powierzyli Pawełowi i Barnabie ich pierwszą podróż misyjną. Jako znacząca postać we wczesnym Kościele, uważa się go za prawdopodobnego założyciela wspólnoty w Antiochii.
Życie i rola
Manaen żył w pierwszym wieku i był współczesnym apostołów. Ponieważ wychowywał się z Herodem Antypą, mógł być przyjacielem lub przybranym bratem tetrarchy przez całe życie. Niektóre tradycje sugerują, że był uczniem Jezusa wraz z Joanną, żoną zarządcy Heroda. Odegrał kluczową rolę w Kościele antiocheńskim, pomagając w utrwalaniu wiary wśród lokalnej ludności greckiej.
Kult
Święty ten jest odnotowany w licznych starożytnych martyrologiach. Jego pamięć jest zachowana poprzez uroczystości liturgiczne w różnych tradycjach. Kościół Prawosławny obchodzi jego święto 23 maja, natomiast Kościół Rzymskokatolicki upamiętnia go 24 maja.