factograf
PL
Zaloguj się

japoński aktor głosowy (ur. 1983)

Mamoru Miyano

Mamoru Miyano

Mamoru Miyano (ur. 8 czerwca 1983) to japoński aktor i piosenkarz. Najbardziej znany jest z ról głosowych w serialach anime, takich jak Death Note, Mobile Suit Gundam 00, Steins;Gate, Fullmetal Alchemist: Brotherhood i Free!. Karierę aktora głosowego rozpoczął w 2001 roku, a później został artystą nagrywającym, wydającym single i albumy oraz organizującym koncerty na żywo. Występował również w rolach przed kamerą oraz w filmach tokusatsu.

Początki kariery

Miyano rozpoczął karierę pod koniec lat 90. i na początku XXI wieku, w niewielkich rolach. Debiutował jako aktor głosowy w 2001 roku w serialu młodzieżowym Caitlin's Way, a także użyczył głosu postaci Rikuia w japońskiej wersji gry wideo Kingdom Hearts. Przełomem była rola Light'a Yagamiego w Death Note, za którą otrzymał nominacje podczas inauguracyjnej gali Seiyuu Awards. Później zdobył nagrodę dla najlepszego aktora głosowego na Tokyo International Anime Fair w 2008 roku za role w Mobile Suit Gundam 00.

Muzyka i nagrania

Miyano zadebiutował jako piosenkarz w 2007 roku singlem „Kuon”, wydanym przez wytwórnię King Records. Jego debiutancki album Break ukazał się w 2009 roku, a kolejne albumy, w tym Fantasista z 2012 roku, dobrze radziły sobie na liście Oricon. W 2015 roku jako pierwszy aktor głosowy mężczyzna osiągnął pierwsze miejsce na dziennej liście singli Oricon. Dał też wiele koncertów na żywo, a w 2013 roku jako pierwszy aktor głosowy mężczyzna wystąpił solo w hali Nippon Budokan.

Tokusatsu i późniejsza twórczość

Miyano użyczył głosu Ultramanowi Zero w kilku filmach i serialach tokusatsu z serii Ultra oraz zagrał postać w ludzkiej postaci w sztuce teatralnej z 2011 roku. W 2023 roku użyczył głosu Epsilonowi w miniserialu anime Pluto, a w 2024 roku Michaelowi Kaiserowi w drugim sezonie Blue Lock. W 2025 roku ogłoszono, że dołączy do agencji Ken-On.

W 26 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy