Maksym z Turynu był rzymskim chrześcijańskim prelatem z V wieku, który sprawował urząd pierwszego biskupa Turynu. Urodzony w Volterze, stał się uczniem Ambrożego z Mediolanu i został mianowany na swój urząd biskupi w 398 roku. Podczas swojego panowania pracował nad umocnieniem wiary chrześcijańskiej w północnych Włoszech, biorąc m.in. udział w święceniu świętego Patryka. Jest wspominany ze względu na swoją podwójną rolę: oddanego pisarza teologicznego oraz obrońcy swojej wspólnoty w okresach najazdów barbarzyńców.
Życie i działalność
Jako wybitny pisarz teologiczny, Maksym sporządził liczne kazania i traktaty. Jego wkład intelektualny był na tyle znaczący, że został uwzględniony w Brewiariusz Rzymskim. Poza działalnością naukową działał jako rzecznik społeczny, koncentrując swoje wysiłki na wspieraniu więźniów i ubogich. Podczas sprawowania urzędu zapewniał również niezbędną obronę miasta Turyn przed różnymi najazdami barbarzyńców.
Kult
Uznawany za świętego w tradycji katolickiej i prawosławnej, jest czczony jako patron Turynu. Jego liturgiczne upamiętnienie odbywa się corocznie 25 czerwca. Jego dziedzictwo jako postaci założycielskiej dla lokalnego Kościoła pozostaje centralnym elementem historii religijnej regionu.