Maksym z Noli był biskupem z III wieku, który sprawował posługę w społeczności Noli. Zachowało się bardzo niewiele szczegółów dotyczących jego wczesnego życia, gdyż większość informacji pochodzi z pism jego następcy, świętego Pawła. Po wielu latach przewodzenia diecezji zdecydował się porzucić swoje stanowisko, aby żyć jako pustelnik na pustkowiu. Podczas prześladowań za panowania cesarza Decjusza szukał schronienia w górach, gdzie zmagał się z dotkliwym głodem, zanim został uratowany przez swojego następcę.
Życie i śmierć

Po rezygnacji z urzędu biskupa, Maksym żył w odosobnieniu. Po mianowaniu świętego Feliksa na swojego następcę, biskup uciekł w góry, aby uniknąć rzymskich prześladowań. Podczas ukrywania się cierpiał z powodu głodu. Feliks ostatecznie go odnalazł i zapewnił mu pożywienie, używając soku z winorośli, która cudownie dojrzała poza sezonem. Po tym, jak Feliks przeniósł go z powrotem do miasta, Maksym zmarł w Noli z powodu trudności, których doświadczył.
Kult
Jest uznawany za świętego w tradycjach anglikańskiej, katolickiej i prawosławnej. Jego imię widnieje w Martyrologium Rzymskim, w którym wspomina się go 7 lutego. Niektóre tradycje obchodzą również jego święto 15 stycznia.
