Maksym Moskiewski był prawosławnym świętym, znanym ze swojego życia jako święty głupiec. Żyjąc w czasach najazdów tatarskich na Ruś, pocieszał ubogich, jednocześnie publicznie krytykując bogatych kupców i moskiewską szlachtę. Zmarł w Moskwie 11 listopada 1434 roku i został pochowany w pobliżu drewnianego kościoła poświęconego książętom Borysowi i Glebowi, znajdującego się blisko Kremla.
Życie i służba

Mało wiadomo o wczesnym życiu lub pochodzeniu tego świętego. Podczas pobytu w Moskwie praktykował ascetyczną tradycję bycia świętym głupcem dla Chrystusa. Wykorzystywał tę rolę, aby nieść pociechę tym, którzy cierpieli z powodu częstych w tamtej epoce najazdów, oraz aby rzucać wyzwanie porządkowi społecznemu poprzez upominanie możnych i bogaczy.
Kult i relikwie
Po doniesieniach o cudownych uzdrowieniach dokonujących się przy jego grobie, został oficjalnie ogłoszony świętym podczas pierwszego Soboru Mohyły w 1547 roku. Jego relikwie odkryto w sierpniu tego samego roku. W 1698 roku wzniesiono kościół poświęcony jemu, aby pomieścić jego szczątki; towarzyszyło temu pisemne świadectwo szczegółowo opisujące relikwiarzową translację jego świętych relikwii.
