Maksym Kausokalybit był bizantyjskim mnichem i hesychastą, który żył w XIII i XIV wieku. Urodzony w Lampsakos jako Manuel, początkowo żył w Konstantynopolu jako święty głupiec, a po licznych wizjach przeniósł się na Górę Athos. Był współpracownikiem Grzegorza z Synaju, a znaczną część późniejszego życia spędził jako wędrowny pustelnik. Znany ze swojego ascetyzmu, słynął z tego, że przenosił swoje miejsce zamieszkania poprzez podpalanie małych chat, co przyniosło mu charakterystyczne imię.
Życie i ascetyzm

Po studiach na górze Ganos, Maksym zamieszkał w Wielkiej Lavrze na Górze Athos. Praktykował skrajny ascetyzm, często zmieniając miejsce pobytu poprzez podpalanie swoich schronień. Jego życie jako wędrownego pustelnika obejmowało spotkania z cesarzami bizantyjskimi oraz przepowiednię dotyczącą śmierci patriarchy Kallistosa. Ostatecznie zmarł w grobie, który sam wykopał, około 1365 lub 1380 roku.
Kult i dziedzictwo
Święty jest czczony w tradycji wschodnioortodoksyjnej 13 stycznia. Jego pisma duchowe zostały zachowane w Filokalii, zbiorze tekstów kluczowych dla praktyki hesychastycznej. Jego wpływ pozostaje widoczny na Górze Athos, gdzie na jego cześć założono skyt Kapsokalyvia.
