Maksym III z Konstantynopola był patriarchą ekumenicznym Konstantynopola i uczonym, który żył w przybliżeniu w latach 1450–1482. Pierwotnie znany jako Manuel Christonymos, urodził się w regionie Peloponez. Po pełnieniu różnych funkcji administracyjnych w Patriarchacie, ostatecznie wstąpił na urząd patriarchy w 1476 roku. Jego rządy charakteryzowały się okresem stabilizacji i konsensusu w Kościele po czasach znaczących niepokojów. Jest pamiętany zarówno ze względu na swoje przywództwo kościelne, jak i pisarstwo historyczne.
Życie i kariera
Zanim został patriarchą, Manuel pełnił funkcję wielkiego eklechiarchy, zarządzając świętymi skarbami Patriarchatu. Podczas sprawowania funkcji administracyjnych brał udział w sporach politycznych i religijnych, w tym w konflikcie z patriarchą Gennadiuszem II. W następstwie sporu dotyczącego prawa małżeńskiego, doznał okaleczenia fizycznego na rozkaz sułtana Mehmeda II. Po odzyskaniu wpływów przyjął mnisze imię Maksym i został konsekrwowany na biskupa oraz patriarchę w 1476 roku.
Dziedzictwo i kult
Jako historyk był autorem Monodii o zdobyciu Konstantynopola. Jest czczony jako święty w Kościele prawosławnym. Jego wspomnienie obchodzone jest 17 listopada. Jest również uznawany w tradycjach katolickiej i orientalnej.