Makary z Optiny był wschodnioeuropejskim mnichem i kapłanem prawosławnym, który żył w latach 1788–1860. Urodzony jako Michaił Nikołajewicz Iwanow w szlacheckiej rodzinie w Szczepiatynie, początkowo pracował jako urzędnik skarbowy w Imperium Rosyjskim. Po śmierci ojca poszukiwał życia religijnego, wstępując do klasztoru w 1810 roku. Ostatecznie w 1834 roku przeniósł się do klasztoru Optina Pustyn, gdzie stał się wybitnym duchowym przywódcą i przyczynił się do ustanowienia znaczącej tradycji wydawania literatury religijnej.
Życie i służba
Po służbie jako wysokiej rangi księgowy w Kursku, Makary wstąpił do życia zakonnego pod kierownictwem starca Afanaszego. Później przeniósł się do Optina Pustyn, gdzie służył pod przewodnictwem starca Leonidasa. Odegrał kluczową rolę w publikowaniu rękopisów i tłumaczeń Paisiusa Wieliczkowskiego, wspierając rozwój szkoły tłumaczy i redaktorów. W trakcie swojej kariery zakonnej awansował w hierarchii, otrzymując ostatecznie wielki schemat krótko przed śmiercią.
Dziedzictwo duchowe
Jako duchowy przewodnik, Makary udzielał rad licznym pielgrzymom i znamienitym postaciom, w tym Nikołajowi Gogolowi oraz Aleksiejowi Konstantinowiczowi Tołstojowi. On i starzec Leonid wspólnie kierowali życiem duchowym tysięcy ludzi. Jest czczony w tradycji prawosławnej jako święty i zaliczany do grona starców optińskich.