Makarije Jovanjski był serbskim hieromonachą, urodzony jako Milan Milovanović w 1894 roku w pobliżu Kraljevo. Po studiach w Teologicznej Szkole Seminaryjnej św. Sawy i ukończeniu Uniwersytetu Belgradzkiego służył jako wybitny duchowny. Podczas II wojny światowej należał do mnichów wygnanych z Macedonii przez siły bułgarskie. Ostatecznie osiadł w klasztorze Jovanje w 1944 roku, gdzie służył aż do śmierci w 1949 roku. Jest wspominany jako asceta, który zapewniał duchowe przewodnictwo innym, w tym przyszłemu patriarchowi Pawłu.
Życie i służba

Po edukacji w Belgradzie, Makarije przeżył znaczące wojenne niepokoje. Wcześniej służył w klasztorze św. Nauma nad jeziorem Ochrydzkim, zanim został zmuszony do powrotu do Serbii. Później w życiu, biskup Wincenty II mianował go w klasztorze Jovanje. W tym czasie pełnił rolę duchowego mentora dla nowicjusza Gojko, który w przyszłości został patriarchą Pawłem.
Kult

Makarije jest czczony jako święty i męczennik. Podobno przepowiedział dokładny moment swojej śmierci w 1949 roku. Gdy pięć lat później, z powodu budowy elektrowni wodnej, dokonano ekshumacji jego szczątków, stwierdzono, że jego ciało jest niezniszczalne. Wydarzenie to przyczyniło się do jego duchowego dziedzictwa w tradycji prawosławnej.
