Makarij Fiodorowicz Kwitkin był wschodnioortodoksyjnym kapłanem, który służył w diecezji orenburskiej na początku XX wieku. Urodzony w 1882 roku w religijnej rodzinie, poświęcił życie wierze, pracując jako nauczyciel, zanim został ordynowany na diakona, a później na kapłana. Znany ze swojego bezkompromisowego stanowiska w obronie tradycji prawosławnych, służył różnym wspólnotom w Imperium Rosyjskim i Związku Radzieckim. Jego odmowa wyrzeczenia się kapłaństwa oraz przekonań religijnych doprowadziła do aresztowania i ostatecznej egzekucji przez władze radzieckie w 1931 roku.
Życie i posługa

Po ukończeniu seminarium teologicznego w Orenburgu, Makarij rozpoczął służbę duchowną w kilku osadach wiejskich. Był uznawany za oddanego misjonarza i niezłomnego obrońcę wiary. W połowie lat 20. służył w cerkwi Serafima Sarowskiego, gdzie zyskał reputację osoby zasadniczej, odmawiającej uległości wobec nacisków świeckich. Mimo wysokich podatków i zamykania kościołów, pozostał wierny swoim obowiązkom duchowym i swojej wspólnocie.
Aresztowanie i śmierć
Na początku 1931 roku Makarij został aresztowany przez OGPU w okresie intensywnych prześladowań religijnych. Oskarżono go o udział w kontrrewolucyjnej organizacji religijnej oraz o odmowę udzielania ślubów sprzecznych z pismem świętym. Po procesie przed specjalnym trybunałem został skazany na śmierć. Został stracony 5 kwietnia 1931 roku, w Niedzielę Palmową.
Kult
Makarij jest czczony jako męczennik kapłański w Kościele wschodnioortodoksyjnym. Został kanonizowany podczas Jubileuszowej Rady Biskupów w sierpniu 2000 roku. Jego wspomnienie obchodzi się 5 kwietnia, a także w gronie zbiorowym Nowych Męczenników i Wyznawców Rosji 7 lutego, o ile data ta nie przypada w niedzielę.
