factograf
PL
Zaloguj się

rosyjska tancerka baletowa (1925–2015)

Majia Plisiecka

  • 1 min czytania
  • W 12 językach
  • 11 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Majia Plisiecka

Majia Plisiecka była radziecką i rosyjską tancerką baletową, choreografką, dyrektorką baletu i aktorką, która większość kariery spędziła w Teatrze Bolszoj. Urodziła się w Moskwie w 1925 roku, a w 1960 roku, po przejściu na emeryturę Galiny Ułanowej, została prima ballerina assoluta zespołu. Znana z mocnych skoków, elastycznych pleców i dramatycznej sceniczności, była w swojej epoce uwielbianą gwiazdą międzynarodową i ulubioną ambasadorką kultury Związku Radzieckiego; powszechnie uważa się, że podniosła poziom wymagań stawianych balerinom.

Lata młodości

Majia Plisiecka, 1953
Majia Plisiecka, 1953
Plisiecka podczas występu w „Carmen”, 1974
Plisiecka podczas występu w „Carmen”, 1974
W „Romeo i Julii”, 1961
W „Romeo i Julii”, 1961
Plisiecka z mężem, kompozytorem RodionemSzczedrinem, w 2009 roku
Plisiecka z mężem, kompozytorem RodionemSzczedrinem, w 2009 roku
4 obrazy

Plisiecka dorastała w znanej rodzinie litewsko-żydowskiego pochodzenia, której wielu członków pracowało w teatrze lub filmie. Jej ojciec, radziecki urzędnik, został aresztowany w 1937 roku i stracony w 1938 roku podczas Wielkiej Czystki, a matka została uwięziona i przez kilka lat przetrzymywana w obozie pracy. Plisiecką opiekowali się krewni, a ona zwróciła się ku baletowi, ucząc się w Szkole Baletowej Teatru Bolszoj pod kierunkiem Elizawiety Gierdt oraz swojej ciotki Sulamif Messerer. Po raz pierwszy wystąpiła na scenie Teatru Bolszoj w wieku jedenastu lat, a ukończyła szkołę w 1943 roku.

Kariera i role

Plisiecka podczas wizyty w Argentynie, 1975
Plisiecka podczas wizyty w Argentynie, 1975
Plisiecka otrzymuje Order „Za zasługi dla Ojczyzny” II klasy od prezydenta Władimira Putina 20 listopada 2000 roku
Plisiecka otrzymuje Order „Za zasługi dla Ojczyzny” II klasy od prezydenta Władimira Putina 20 listopada 2000 roku
Plisiecka na rosyjskim znaczku pocztowym z 2017 roku
Plisiecka na rosyjskim znaczku pocztowym z 2017 roku
3 obrazy

Plisiecką mianowano solistką wkrótce po dołączeniu do zespołu baletowego Teatru Bolszoj. Podziwiano ją za skoki, elastyczność i charyzmę, a jej interpretacja „Umierającego łabędzia” stała się jej znakiem rozpoznawczym. Tworzyła główne role w dziełach Ławrowskiego, Grigorowicza i Alonso, m.in. Aurorę w „Śpiącej królewnie” oraz tytułową rolę w „Suicie Carmen”. Mimo ograniczeń dotyczących wyjazdów zagranicznych później koncertowała na świecie i stała się jedną z najbardziej znanych tancerek okresu zimnej wojny.

Dziedzictwo

Plisiecka otrzymuje Order „Za zasługi dla Ojczyzny” IV klasy od prezydenta Dmitrija Miedwiediewa 31 października 2011 roku
Plisiecka otrzymuje Order „Za zasługi dla Ojczyzny” IV klasy od prezydenta Dmitrija Miedwiediewa 31 października 2011 roku
Plisiecka otrzymuje Order „Za zasługi dla Ojczyzny” I klasy od prezydenta Władimira Putina 21 grudnia 2006 roku
Plisiecka otrzymuje Order „Za zasługi dla Ojczyzny” I klasy od prezydenta Władimira Putina 21 grudnia 2006 roku
Plisiecka otrzymuje Order „Za zasługi dla Ojczyzny” III klasy od prezydenta Borisa Jelcyna 5 maja 1998 roku
Plisiecka otrzymuje Order „Za zasługi dla Ojczyzny” III klasy od prezydenta Borisa Jelcyna 5 maja 1998 roku
3 obrazy

Plisiecka pozostawała w Teatrze Bolszoj do 1990 roku i, w przeciwieństwie do kilku wybitnych tancerzy swoich czasów, odmówiła emigracji. Jej doskonała technika i dramatyczne podejście wpłynęły na oczekiwania wobec balerin na całym świecie. W 1991 roku opublikowała również autobiografię „Ja, Majia Plisiecka”. Zmarła w 2015 roku, a jej kariera jest wspominana jako centralny element radzieckiego i międzynarodowego baletu XX wieku.

W 12 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy