Mahesha Pandit był świętym z Bengalu żyjącym w XVI wieku, związanym z tradycją Gaudiya Vaishnava. Jako bliski towarzysz Nityanandy, odbył liczne podróże, aby szerzyć nauki waisznawskie. Jest uznawany za jednego z dwunastu świętych znanych jako dvadasha-gopala. Według relacji teologicznych, w wiecznych zabawach Kryszny i Balaramy pełni rolę pasterza Mahabahu. Jego oddanie charakteryzowało się intensyczną ekstazą duchową, często wyrażaną poprzez taniec przy dźwiękach wielkich bębnów.
Życie i służba
W trakcie swojego życia Mahesha Pandit ściśle współpracował z Nityanandą, głosząc swoją wiarę. Przypisuje mu się ustanowienie kilku świętych bóstw, w tym Radha-Madana-mohana, Radha-Govinda i Gopinatha, a także bóstw Chaitanyi i Nityanandy. Jego duchowe dziedzictwo jest związane z rolą oddanego wyznawcy, który aktywnie uczestniczył w rozszerzaniu ruchu poprzez podróże i głoszenie nauk.
Kult
Jest czczony jako święty, a jego święto obchodzone jest 2 stycznia. Jego duchowa obecność jest honorowana w jego pushpa-samadhi, które znajduje się w obszarze 64 samadhi w Vrindavan. Miejsce to służy jako miejsce upamiętnienia jego oddania i historycznej roli w tradycji waisznawskiej.