Magnus z Cuneo był męczennikiem związanym z legendarną Legią Tebajską, grupą wojskową dowodzoną przez Maurycego. Według lokalnej tradycji, po decymacji legii w Agaunum w 286 roku n.e., uciekł w góry Piemontu, aby głosić chrześcijaństwo w Alpach. Choć brakuje dowodów historycznych lub archeologicznych potwierdzających to powiązanie, jest on wspominany jako żołnierz, który ostatecznie poniósł męczeńską śmierć w tym regionie. W Kościele katolickim jest czczony jako święty, a jego wspomnienie przypada na 19 sierpnia.
Życie i legenda
Tradycja głosi, że Magnus był żołnierzem, który udał się w góry Piemontu, aby szerzyć wiarę chrześcijańską. Podczas gdy niektóre teorie sugerują, że mógłby być utożsamiany z Magnusem z Füssen, późniejszym mnichem, lokalne podania utrzymują jego tożsamość jako członka Legii Tebajskiej. Według przekazów został zamordowany w miejscu, w którym obecnie znajduje się jego sanktuarium, które mogło wcześniej służyć jako świątynia poświęcona rzymskiemu bogu Marsowi.
Kult
Święty jest czczony w Santuario di San Magno, górskim sanktuarium położonym w Valle Grana w prowincji Cuneo. Obecny barokowy budynek został wzniesiony na początku XVIII wieku, choć jego wnętrze zawiera starsze freski. Wierni obchodzą jego święto corocznie 19 sierpnia, a w sztuce jest on często przedstawiany jako rzymski żołnierz trzymający sztandar i palmę męczeńską.