Magdalena Panattieri była włoską zakonnicą zakonu dominikanek żyjącą w XV wieku w Trino. Urodzona w 1443 roku, około 1463 roku wstąpiła do trzeciego zakonu dominikanek, co w tamtym czasie uważano za niecodzienny wybór biorąc pod uwagę jej wiek. Była znana ze swojego ascetycznego trybu życia, który obejmował długie okresy postu oraz noszenie szorstkich szat. Przez całe życie była ceniona za oddanie ubogim, pracę jako katechetka dla dzieci oraz doświadczenia mistyczne, w tym otrzymanie stygmatów.
Życie i pobożność
Panattieri poświęcała wiele czasu służeniu chorym i ubogim. Często uczyła katechizmu, przyciągając wielu słuchaczy poprzez nauczanie dzieci. Jej życie duchowe charakteryzowało się intensywną modlitwą i adoracją Eucharystii. Zauważano również jej wytrwałość, gdy raz odpowiedziała na gwałtowny atak słowny i fizyczny ze strony lokalnego urzędnika pokojową ofertą przebaczenia. Zmarła w Trino w 1503 roku.
Kult
Po długim okresie ludowej pobożności została beatyfikowana przez papieża Leona XII w 1827 roku. Jest wspominana jako święta postać w tradycji katolickiej. Jej szczątki zostały odnalezione w 1964 roku, a później przeniesione w 1970 roku. Jej wspomnienie obchodzi się 13 października.