Madera to portugalska wyspa, największa i najludniejsza z archipelagu Madery na Oceanie Atlantyckim. Zajmując powierzchnię około 741 kilometrów kwadratowych i mając 245 595 mieszkańców według stanu na 2021 rok, jest główną wyspą archipelagu. Stanowi szczyt ogromnej podwodnej tarczy wulkanicznej, wznoszącej się około sześciu kilometrów od dna oceanu, a jej centralny grzbiet górski nadaje wyspie surowe wnętrze.
Pochodzenie wulkaniczne

Wyspa powstała na szczycie wschodnio-zachodniego riftu w skorupie oceanicznej płyty afrykańskiej. Proces rozpoczął się w epoce miocenu, ponad pięć milionów lat temu, i trwał w plejstocenie do około 700 000 lat temu. Rozległa erozja ukształtowała następnie dwa duże amfiteatry otwarte ku południowi. Później aktywność wulkaniczna wznowiła się, dodając stożki żużlowe i potoki lawy na szczycie starszej, zerodowanej tarczy. Najnowsze erupcje, w zachodniej i centralnej części wyspy, miały miejsce zaledwie około 6500 lat temu.
Ukształtowanie terenu i osadnictwo

Wzdłuż środka wyspy biegnie grzbiet górski, sięgający 1862 metrów w miejscu zwanym Pico Ruivo, natomiast wschodnia część wyspy leży poniżej 200 metrów. Klify morskie, takie jak Cabo Girão, oraz głębokie doliny i wąwozy rozchodzą się od centralnego grzbietu, przez co wnętrze wyspy pozostaje w dużej mierze niedostępne. Codzienne życie koncentruje się w wioskach u ujść wąwozów, dokąd spływają obfite jesienne i zimowe deszcze.
