Maddalena Albrici była włoską zakonnicą żyjącą w XV wieku, która sprawowała urząd opatki augustiańskiego klasztoru Sant'Andrea w Brunate. Urodzona w Como w szlacheckiej rodzinie, wstąpiła do życia zakonnego po śmierci rodziców w okresie jej wczesnej młodości. Podczas sprawowania władzy zapewniła swojemu klasztorowi większą autonomię dzięki dekretom papieskim oraz, przy wsparciu Bianki Marii Viscontich, księżnej Mediolanu, założyła klasztor Santissima Trinità w Como.
Życie i przewodnictwo
Jako opatka, Maddalena dążyła do krzewienia pokoju między rywalizującymi rodami szlacheckimi w Como, otrzymując wsparcie od Bernardino z Sieny. Zarządzała również istotnymi zmianami administracyjnymi, takimi jak uzyskanie dla swojego klasztoru zwolnienia spod lokalnej jurysdykcji kościelnej w Como. Po długiej chorobie zmarła w 1465 roku.
Kult
Po jej śmierci jej ciało było widoczne dla publiczności przez osiem dni, aby umożliwić kult. Jej szczątki były wielokrotnie przenoszone, między innymi do San Giuliano, willi w Verzago oraz do seminarium w Como. W 1998 roku jej relikwie umieszczono pod ołtarzem poświęconym jej w kościele Sant'Andrea. Została oficjalnie ogłoszona błogosławioną przez papieża Piusa X w 1907 roku.