Macdara, znany również jako Sinach Mac Dara, był irlandzkim świętym żyjącym w VI wieku, który zamieszkiwał wyspę u zachodniego wybrzeża Irlandii. Bardzo szanowany w regionie Connemara, wzniósł na swojej wyspie małą, jednonametrową kaplicę. Choć jego imię nie pojawia się w niektórych historycznych martyrologiach, pozostaje on ważną postacią w lokalnej tradycji, szczególnie dla osób żyjących i pracujących w nadmorskich obszarach zachodniego Connacht.
Życie i dziedzictwo
Święty żył na wyspie położonej niedaleko hrabstwa Galway, gdzie zbudował drewniany kościół, który później zastąpiono budowlą kamienną. Oratorium to jest uważane za jedno z najwspanialszych wczesnochrześcijańskich miejsc w Irlandii. Imię Macdara, które oznacza „Syn Dębu”, było niegdyś częstym imieniem w Connemara, a żeglarze wierzyli, że nazwanie swoich jednostek jego imieniem zapewnia bezpieczną podróż.
Lokalne tradycje
Jako patron rybaków w zachodnim Connacht, Macdara jest czczony poprzez wyjątkowe zwyczaje. 16 lipca, w dniu Féile Mhic Dara, lokalni rybacy unikają wypływania na morze. Zamiast tego uczestniczą w pielgrzymce z plaży Moyrus na wyspę na Mszę świętą, błogosławieństwo łodzi oraz różne uroczystości, w tym wyścigi i muzykę.