Lydia Sellon była anglikańską zakonnicą z XIX wieku, która założyła kilka instytucji religijnych. Urodzona w Hampstead w 1821 roku, odpowiedziała na wezwanie do niesienia pomocy społecznej i edukacyjnej w Devonport. Dzięki swojemu przywództwu utworzyła Siostry Miłosierdzia z Devonport, które później połączyły się ze zgromadzeniem Sióstr Świętego Krzyża, tworząc Zakon Najświętszej Trójcy. Jej działalność obejmowała zarządzanie sierocińcami, szkołami zawodowymi oraz zapewnianie opieki pielęgniarskiej podczas epidemii cholery. Ostatecznie przeprowadziła się do West Malvern, gdzie zmarła w 1876 roku.
Działalność religijna
Po odpowiedzi na apel biskupa Henry'ego Phillpottsa dotyczący pomocy ubogim, Sellon zorganizowała różne formy wsparcia, w tym szkoły dla chłopców i dziewcząt oraz sierociniec. Jej wspólnota sióstr zapewniała opiekę pielęgniarską podczas epidemii cholery w 1849 roku i wysyłała członkinie, aby pomagały Florence Nightingale na Krymie. W 1864 roku współpracowała z królową Emmą w celu wsparcia wysiłków edukacyjnych na Hawajach, co doprowadziło do założenia klasztoru św. Andrzeja (St. Andrew's Priory).
Kult i dziedzictwo
Kościół Anglii upamiętnia ją 20 listopada, uznając jej rolę jako odnowicielki życia religijnego w tradycji anglikańskiej. Choć zgromadzenie, którym kierowała, ostatecznie wygasło wraz ze śmiercią jego ostatniej członkinie w 2004 roku, jej wpływ na anglikańskie zakony religijne pozostaje znaczący.