Lupus z Sens był VII-wiecznym biskupem, który sprawował funkcję dziewiętnastego następców na stolicy biskupiej w Sens. Urodzony w regionie Orléanais jako syn Bettona, hrabiego Tonnerre, należał do dynastii burgundzkiej. Podczas swojego panowania zasłynął umiejętnością nawigowania w napięciach politycznych między rywalizującymi książętami merowińskimi, wykazując zarówno stanowczość, jak i takt w działaniach dyplomatycznych.
Życie i kariera
Jako syn błogosławionego Betto, Lupus zajmował stanowisko o znaczącym wpływie w królestwach Franków. Jego przewodnictwo w Sens pozwoliło mu utrzymać stabilność pośród zmieniającej się dynamiki władzy epoki merowińskiej. Ostatecznie zmarł w Brienon-sur-Armançon około roku 623.
Kult i dziedzictwo
Jest czczony jako święty w Kościele katolickim, a jego wspomnienie obchodzone jest 1 września. Jego pamięć jest zachowana dzięki priorytoratowi Saint-Loup-de-Naud, w którym znajduje się romański kościół z misternymi rzeźbami poświęconymi jemu. Miejsce to stało się celem pielgrzymek po przybyciu jego relikwii w XII wieku.