Lupic de Javols był w VI wieku księdzem katolickim i opatem benedyktyńskim żyjącym w regionie Gévaudan. Po wstąpieniu do duchowieństwa około 564 roku służył jako opat klasztoru świętego Prywata. Po święceniach udzielonych mu przez biskupa Évanthe, w 576 roku został wysłany na misję kaznodziejską. Jego kariera zakończyła się męczeństwem w Champanii, po tym jak został oskarżony o krytykowanie austraskiego dworu, a konkretnie królowej Brunhildy, podczas jednego ze swoich kazań.
Życie i śmierć

Mimo że został oczyszczony z zarzutów prawnych postawionych przez hrabiego Innocentego, Lupic został zabity podczas podróży powrotnej z dworu. Ludzie pracujący dla hrabiego ścięli go w Champanii i wrzucili jego ciało do rzeki Aisne. Według lokalnej legendy, podczas gdy pasterze odnaleźli jego ciało, orzeł ostatecznie przyniósł mu odciętą głowę.
Kult

Jego relikwie pierwotnie spoczywały w Perthes, zanim zostały przeniesione do katedry w Châlons-en-Champagne. W 1737 roku część tych relikwii została podarowana biskupowi Mende. Jego wspomnienie obchodzi się 22 października, a kilka kościołów we Francji nosi jego imię.
