Lukardis von Oberweimar była niemiecką cysterską benedyktynką i mistyczką, która żyła pod koniec XIII i na początku XIV wieku. Urodzona w Erfurcie, wstąpiła do klasztoru w Oberweimar, gdzie służyła jako opiekunka chorych, zanim jej stan zdrowia uległ pogorszeniu. Jest pamiętana przede wszystkim ze swoich intensywnych doświadczeń mistycznych, w szczególności z głębokiej więzi z Męką Chrystusa. Jej życie i wizje duchowe zostały udokumentowane w hagiograficznej biografii spisanej krótko po jej śmierci w 1309 roku.
Życie mistyczne

Lukardis była znana z głębokich wizji duchowych, w tym doświadczeń, które pozwalały jej fizycznie odczuwać ciążę Maryi Dziewicy. Jej oddanie cierpieniu Chrystusa doprowadziło do otrzymania stygmatów. Według jej biografii, początkowo ukrywała te rany ze względu na sceptycyzm dotyczący jej wizji, lecz ostatecznie je objawiła po otrzymaniu Bożego zachęcenia. Mówi się, że jej stan mistyczny budził znaczną pobożność u innych.
Dziedzictwo i kult
Uznana za błogowaną w Kościele rzymskokatolickim, Lukardis była postacią cieszącą się znacznym lokalnym kultem. Jej życie duchowe zostało zapisane w małym manuskrypcie z XIV wieku, który zachował się w bibliotece Schönborn. Choć jej kult rozkwitł po śmierci, osłabł po reformacji, a w dawnym kościele klasztornym nie zachowały się żadne fizyczne ślady jej grobu.
