Luithard był katolickim biskupem żyjącym w IX wieku, który sprawował funkcję trzeciego lidera diecezji paderbornskiej od 862 roku aż do śmierci w 887 roku. Podczas swojego panowania pracował nad wzmocnieniem młodego saskiego biskupstwa poprzez różne rozwój instytucjonalny. Aktywnie angażował się w zarządzanie kościelne, biorąc m.in. udział w synodzie w Wormacji w 868 roku, gdzie pomógł zabezpieczyć przywileje wspierające misje w tym regionie.
Działalność kościelna
Jako biskup, Luithard założył kilka ważnych instytucji religijnych, w tym fundację Niggenkerken w pobliżu Höxter w 863 roku. Ułatwił również przeniesienie relikwii świętej Liutrudis do Niggenkerken w 864 roku. Dzięki swoim staraniom na synodzie w Wormacji uzyskał pozwolenie na utworzenie fundacji cesarskiej Heerse, szlachetnego klasztoru przeznaczonego do pomocy w pracy misyjnej w Saksonii.
Dziedzictwo i status
Okres jego przewodnictwa przyniósł znaczący wzrost diecezji paderbornskiej, w tym zmianę w 885 roku, kiedy król Karol Łysy przyznał duchowieństwu katedralnemu prawo do wyboru własnych biskupów. Luithard jest uznawany za błogosławioną postać w tradycji katolickiej za swój wkład w ekspansję Kościoła i stabilność organizacyjną na terenach saskich.