Luigia Mazzotta była katolicką świecką urodzoną w 1900 roku w Lecce we Włoszech. Mimo że pochodziła z bardzo ubogiej rodziny, pragnęła poświęcić swoje życie służbie religijnej. Jednak ciężka i upośledzająca zdrowie choroba uniemożliwiła jej prowadzenie aktywnej pracy apostolskiej. Zamiast tego zdecydowała się znosić cierpienie fizyczne, łącząc je z męką Chrystusa i oferując swoje życie jako formę zadośćuczynienia, jednocześnie niosąc pociechę duchową otaczającym ją ludziom.
Życie i cierpienie
Mieszkając w Lecce, Mazzotta mierzyła się ze znacznymi trudnościami wynikającymi z ubóstwa jej rodziny oraz jej własnego, wyniszczającego stanu zdrowia. Ponieważ jej kondycja uniemożliwiała regularną pracę, skupiła się na oddaniu duchowym. Zachęcała innych do podążania za miłością Jezusa i służyła jako źródło rady oraz siły dla wielu osób w trakcie swojego krótkiego życia. Zmarła w swoim rodzinnym mieście w 1922 roku w wieku dwudziestu dwóch lat.
Kult
Proces uznania jej świętości rozpoczął się na szczeblu diecezjalnym w 1925 roku. Jej dokumentacja została ostatecznie wysłana do Rzymu w 1977 roku. W 2008 roku papież Benedykt XVI ogłosił ją wyniosłą po zatwierdzeniu dekretu dotyczącego jej heroicznych cnót. Według stanu na 2021 rok proces jej beatyfikacji trwa w oczekiwaniu na uznanie cudu przypisywanego jej wstawiennictwu.