Ludwik Sasada był japońskim franciszkaninem urodzonym w Edo około 1598 roku. Po egzekucji ojca udał się do Meksyku, aby wstąpić do Zakonu Mniejszej Prowincji (Franciszkanów), gdzie rozpoczął studia teologiczne. Po uzyskaniu specjalnej dyspensy na święcenia w Manili, powrócił do Japonii wraz ze swoim mentorem, Luisem Sotelo. Jego misja zakończyła się męczeństwem w 1624 roku, kiedy to został stracony przez władze w Ōmura, stając się jednym z wielu japońskich chrześcijan prześladowanych podczas szogunatu Tokugawa.
Życie i kapłaństwo
Wychowany w chrześcijańskiej rodzinie w Edo, Sasada doświadczył głębokiego wpływu zakazów religijnych nałożonych przez szogunat. Po ścięciu ojca za wiarę, wyjechał do Meksyku, aby wstąpić do klasztoru franciszkanów. Później służył jako osobisty sekretarz elekta biskupa, Luisa Sotelo. Ponieważ nie osiągnął jeszcze wymaganego wieku, potrzebował specjalnej dyspensy, aby zostać święconym na kapłana w Manili przed powrotem do ojczyzny.
Męczeństwo i kult
W 1622 roku Sasada powrócił do Japonii w przebraniu kupca, lecz wkrótce został schwytany i uwięziony w Ōmura. Po prawie dwóch latach niewoli został skazany na śmierć. Został stracony przez spalenie na stosie wraz z Sotelo. Został beatyfikowany przez papieża Piusa IX w 1867 roku. Kościół katolicki wspomina go 25 sierpnia, a czci go również 10 września.