Ludwik Mzyk był polskim księdzem należącym do Zgromadzenia Słowa Bożego, który żył w latach 1905–1940. Urodzony w Chorzowie w religijnej rodzinie górniczej, realizował swoje powołanie poprzez różne etapy formacji seminaryjnej i studiów teologicznych w Rzymie. Ostatecznie powrócił do miejsca urodzenia, aby służyć jako mistrz nowicjatu, a później jako rektor. Jego życie zostało przerwane podczas niemieckiej okupacji Polski, kiedy został aresztowany przez Gestapo, a następnie zamordowany w obozie koncentracyjnym.
Życie i śmierć
Po rozpoczęciu drogi duchowej w Nysie, Mzyk pracował w kopalni podczas przerw letnich, aby wspierać swoją matkę. Po święceniach w 1932 roku służył swojej wspólnocie w Chorzowie, gdzie koncentrował się na duchowym przewodnictwie młodzieży. Na początku 1940 roku został uwięziony w obozie koncentracyjnym Fort VII w Poznaniu. Zmarł tam 20 lutego po tym, jak został pobity i zastrzelony przez niemieckiego oficera. Jego szczątków nigdy nie odnaleziono.
Kult
Jest uznawany za jednego z 108 błogosławionych polskich męczenników. Osoby te zostały beatyfikowane przez papieża Jana Pawła II w Warszawie 13 czerwca 1999 roku. W tradycji katolickiej jego wspomnienie obchodzi się 12 czerwca.