Ludwik Leroy był francuskim misjonarzem należącym do Zgromadzenia Oblatów Maryi Niepokalanej. Urodzony w 1923 roku w Ducey w Normandii, wstąpił do nowicjatu swojego zgromadzenia w wieku 25 lat. W 1955 roku został wysłany do Laosu, aby służyć jako misjonarz w prowincji Xiangkhoang. Po opanowaniu lokalnego języka, od 1957 roku pracował jako proboszcz w Ban Pha. Zmarł w 1961 roku, będąc męczennikiem podczas służby w tym regionie.
Życie i posługa
Wychowany w rodzinie rolniczej, Leroy poświęcił życie służbie religijnej. Po oddelegowaniu do Laosu pod koniec 1955 roku, skupił się na misji w prowincji Xiangkhoang. Stał się duchowym przywódcą w Ban Pha, gdzie po nauce języka lao sprawował opiekę duszpasterską nad lokalną społecznością.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za błogosławionego. Proces jego beatyfikacji rozpoczęto w 2008 roku wraz z czternastoma innymi męczennikami. 11 grudnia 2016 roku kardynał Orlando Quevedo przewodniczył ceremonii beatyfikacji w Wientianie, podczas której Leroy został uhonorowany wraz z szesnastoma innymi męczennikami.