Ludwik III von Arnstein był niemieckim hrabią żyjącym w XII wieku, który przeszedł głęboką przemianę religijną. Urodzony około 1109 roku w szlacheckiej rodzinie w Einrichgau, początkowo prowadził gwałtowny i nieskrępowany żywot po wczesnej śmierci ojca. Jednak po tym, jak jego małżeństwo z Gudą z Bomeneburg pozostało bezdzietne, zrezygnował ze swego świeckiego statusu. Przekazał swoje rozległe dobra Kościołowi i wstąpił do zakonu norbertanek jako brat świecki, stając się ostatecznie znaczącym fundatorem kilku klasztorów.
Życie i nawrócenie

Po porzuceniu dawnego stylu życia, Ludwik w 1139 roku przekształcił swój rodowy zamek w klasztor Arnstein. Przekazał swój majątek na cele religijne, zakładając różne fundacje, w tym klasztor w Münsterdreisen oraz konwent w Marienthal. Jego żona, Guda, po jego nawróceniu żyła jako pustelnica w Arnstein. Późniejsze lata Ludwik spędził na nadzorowaniu swoich różnych posiadłości kościelnych, zanim zmarł w 1185 roku w klasztorze w Gommersheim.
Kult i dziedzictwo

Hrabia jest tradycyjnie czczony w Kościele katolickim jako błogosławiony. Jego dobroczynna natura, która obejmowała oddawanie odzieży żebrakom, przywołuje porównania do świętego Marcina z Tours. Choć wiele z założonych przez niego instytucji przestało istnieć, jego wpływ trwa dzięki Arnsteiner Patres – współczesnej wspólnocie religijnej, która kontynuuje jego duchowe zamierzenia i utrzymuje macierzysty dom noszący jego imię.
