Ludwik Edward Cestac był francuskim księdzem żyjącym w XIX wieku, który poświęcił swoją posługę wspieraniu ubogich. Urodzony w Bayonne w 1801 roku, koncentrował swoje wysiłki na zapewnieniu stabilizacji ubogim młodym kobietom. Aby to osiągnąć, wraz ze swoją siostrą, Marie-Louise-Élise, założył w 1842 roku zgromadzenie zakonne Służebnic Maryi (Serviteurs de Marie). Poza pracą duchową przyczyniał się do poprawy sytuacji społecznej i rolniczej, za co otrzymał Legię Honorową od Napoleona III. Zmarł w Anglet w 1868 roku, a został później beatyfikowany przez Kościół katolicki.
Życie i posługa


Po pokonaniu okresu chorób dziecięcych, Cestac kontynuował studia teologiczne w Paryżu i Aire-sur-l'Adour. Po święceniach w 1825 roku służył jako profesor, a później jako wikariusz katedry. Był głęboko oddany ubogim, często spotykając się z nimi, aby zaspokajać zarówno ich potrzeby materialne, jak i duchowe. W 1864 roku doświadczył wizji dotyczącej Matki Bożej, która zainspirowała go do promowania modlitwy „Królowej Sierpniowej” (August Queen).
Kult


Proces jego uznania rozpoczął się pod koniec XIX wieku, co doprowadziło do ogłoszenia go Sługą Bożym w 1908 roku. Po ogłoszeniu go Venerabile w 1976 roku, droga do beatyfikacji prowadziła przez zbadanie cudu. Po potwierdzeniu uzdrowienia przypisywanego jego wstawiennictwu, papież Franciszek zatwierdził jego beatyfikację, która została odprawiona w 2015 roku.
