Ludwik Armand Adam był francuskim franciszkaninem urodzonym w Rouen w 1741 roku. Jako członek zakonu franciszkanów konwentualnych wstąpił do życia zakonnego w 1761 roku, a później przyjął święcenia kapłańskie. Jego życie zostało przerwane podczas rewolucji francuskiej, kiedy odmówił złożenia przysięgi wymaganej przez Konstytucję Duchowieństwa. Odmowa ta doprowadziła do jego aresztowania i ostatecznej śmierci w okresie masowych deportacji oraz prześladowań duchowieństwa.
Życie i śmierć
Po ukończeniu studiów teologicznych Adam żył jako kapłan w swoim zakonie. W okresie rewolucyjnym przebywał w Rouen, zanim został uwięziony w kwietniu 1793 roku. Następnie został deportowany do Pontons de Rochefort w marcu 1794 roku. Podczas pobytu w tym miejscu, mimo surowych warunków, prowadził życie modlitewne i zachowywał cierpliwość. Zmarł 13 lipca 1794 roku w wyniku zadawanych mu tortur.
Kult
Jest uznawany za męczennika, ściśle związanego z Męczennikami z Pontons de Rochefort. W 1995 roku papież Jan Paweł II zatwierdził jego beatyfikację, oficjalnie uznając go za błogosławionego w tradycji katolickiej.
