Ludwik Aleman był francuskim kardynałem i prelatem żyjącym w XV wieku, który sprawował urząd arcybiskupa Arles oraz biskupa Maguelonne. Urodzony około 1390 roku w szlacheckiej rodzinie w Arbent, należał do kanoników regularnych św. Jana Chrzciciela. Jego kariera kościelna charakteryzowała się znaczącym zaangażowaniem politycznym podczas wielkiej schizmy zachodniej, w tym okresem opozycji wobec papieża Eugeniusza IV. Po pozbawieniu go godności, ostatecznie pomógł zakończyć schizmę, doradzając antypapieżowi abdykację, co doprowadziło do jego pełnego przywrócenia do urzędu.
Kariera kościelna
Po studiach prawa kanonicznego w Awinionie, Aleman piastował kilka wysokich urzędów, w tym pełnił funkcję opata Montmajour oraz namiestnika Romanii. W 1418 roku został mianowany biskupem Maguelonne, a w 1423 roku został arcybiskupem Arles. Podczas sprawowania urzędu pełnił funkcję kamerlanda Kolegium Kardynalskiego. Jego manewry polityczne podczas Soboru w Bazylei doprowadziły do tymczasowej utraty godności kardynalskiej, zanim został przywrócony do urzędu przez papieża Mikołaja V.
Kult
Po śmierci w 1450 roku, Aleman został uznany za osobę o wielkiej pobożności i zasłużoną za wysiłki na rzecz zakończenia schizmy. Został beatyfikowany przez papieża Klemensa VII w 1527 roku, po długim okresie publicznego kultu. Jego szczątki spoczywają w katedrze św. Trophime w Arles, a jego wspomnienie obchodzi się 16 września.