Lucjan z Beauvais był biskupem i chrześcijańskim męczennikiem z III wieku, znanym jako Apostoł Beauvais. Choć niektóre tradycje próbują wiązać go z I wiekiem, aby potwierdzić starożytność jego diecezji, tradycyjnie przypisuje mu się czasy prześladowań dioklecjanowskich. Przypisuje mu się założenie diecezji w Beauvais oraz głoszenie Ewangelii w całej Galii. Według legendy został stracony wraz z dwoma uczniami, Maksymianem i Julianem, w Montmille, gdzie czczony jest jako cefalofor.
Życie i śmierć

Legendy sugerują, że Lucjan był rzymskim szlachcicem, który przeszedł na chrześcijaństwo. Podobno podróżował przez Italię i Galię, głosząc kazania przeciwko rzymskim bóstwom i nawracając wielu wyznawców. Jego życie dobiegło końca, gdy wysłani przez cesarza zamordowcy stracili go w Montmille. Po ścięciu miał nieść własną głowę w stronę miasta, ostatecznie umierając w pobliżu Beauvais, aby wskazać miejsce swojego pożądanego pochówku.
Kult i dziedzictwo
Lucjan jest czczony jako wielki męczennik zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. Jego wspomnienie obchodzi się 8 stycznia. Historycznie jego relikwie spoczywały w bazylice, a później zostały przeniesione podczas uroczystości z udziałem francuskiej rodziny królewskiej. Choć jego klasztor został ostatecznie zniszczony, jego pamięć trwa dzięki lokalnym tradycjom oraz jego statusowi jako postaci założycielskiej diecezji w Beauvais.
