Longin z Pomarii był rzymskim biskupem żyjącym w V wieku. Służąc w regionie Pomaria w Afryce Północnej, przeżył okres znaczących niepokojów religijnych po podboju przez Wandalów. Jako obrońca katolickiej ortodoksji, sprzeciwiał się szerzeniu arianizmu, promowanego przez wandalizmu króla Huneryka. Historycznie odnotowuje się jego udział w soborze w Kartaginie w 484 roku, gdzie zgromadziło się wielu afrykańskich prelatów, aby potępić arianizm.
Życie i posługa
Mało wiadomo o jego wczesnym życiu, lecz jego rola jako biskupa w Maurytanii postawiła go w centrum intensywnych konfliktów teologicznych. Podczas jego sprawowania urzędu lokalna ludność mierzyła się z naciskami ze strony ariańskich Wandalów. Longin pozostał niezłomnym zwolennikiem tradycyjnych doktryn katolickich, współpracując z innymi duchownymi w celu utrzymania jedności religijnej pośród zmieniającego się krajobrazu politycznego tamtej epoki.
Kult
Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej. Jego pamięć jest zachowana w Martyrologium Rzymskim, które upamiętnia go 2 maja. Jego dziedzictwo jest związane z szerszą walką biskupów Afryki Północnej o utrzymanie wiary podczas okupacji wandalizmu.