Lomer był frankijskim świętym żyjącym w VI wieku, który sprawował służbę kapłańską w regionie Chartres. Po rozpoczęciu życia jako pasterz, wstąpił do klasztoru św. Mesmina niedaleko Orleanu. Później pełnił funkcje zarówno kanonika, jak i cześnika. Szukając bardziej samotniczego życia, ostatecznie udał się do lasów La Perche, aby żyć jako pustelnik, gdzie jego sława świętości i proroczych darów przyciągnęła wielu wyznawców.
Życie i posługa

Po przeszkoleniu do kapłaństwa przez Chirmiriusa, Lomer służył wspólnocie w pobliżu Chartres. Jego pustelniczy tryb życia w lesie doprowadził ostatecznie do założenia około 570 roku wspólnoty cenobitycznej – opactwa w Curbio. Relacje hagiograficzne sugerują, że posiadał niezwykłą zdolność władania dzikimi zwierzętami, co miało przywoływać pokój Ogrodu Edenu.
Kult i dziedzictwo
Po jego śmierci w 593 roku, około 920 roku jego szczątki przeniesiono do Blois, aby chronić je przed najazdami Skandynawów. Wzniesiono tam klasztor poświęcony jemu, choć miejsce to ucierpiało później w wyniku francuskich wojen religijnych. Jego życie zostało zachowane w różnych hagiografiach, w tym w przekazach podkreślających jego więź z naturą oraz długowieczność.
