Llwchaiarn był walijskim mnichem i świętym żyjącym w VI wieku. Urodzony około 580 roku w Walii, jest związany z regionem Powys i żył na początku VII wieku. Tradycje historyczne sugerują, że był synem Hygarfaela ap Cyndrwyna, co czyni go bratem świętych Aelhaiarna i Cynhaiarna. Niektóre manuskrypty podają alternatywne pochodzenie, wskazując na Cerfaela lub Kynfaela jako jego ojca. Wspomina się go jako świętego wojownika, a poeci tacy jak Sion Ceri opisują go jako żołnierza.
Życie i pochodzenie


Powiązania rodzinne Llwchaiarna łączą go ze świętymi Aelhaiarnem i Cynhaiarnem. Podczas gdy niektóre źródła łączą go ze świętym Beuno, inne umiejscawiają jego pochodzenie w kontekście Chedewain. Jego tożsamość znajduje odzwierciedlenie w różnych walijskich tradycjach, w tym w opowieści o młodym jeleniu, która jest związana z nazwą osady Llamerewig.
Kult i dziedzictwo

Święty jest upamiętniany 11 lub 12 stycznia. Jego pamięć jest zachowana w kilku kościołach poświęconych jemu, w tym w miejscach takich jak Llanmerewig i Llanllwchaiarn. Lokalizacje te, położone odpowiednio w Powys i Ceredigion, stanowią trwałe punkty orientacyjne jego religijnego wpływu w Walii.
