Llop z Limoges był VII-wiecznym prelatem, który sprawował urząd biskupa Limoges. Pierwotnie był kapłanem odpowiedzialnym za strzeżenie grobu świętego Marcjalis (Saint Martial), a na stanowisko biskupa został wybrany w 614 roku po tym, jak rzekomo uzdrowił chorego syna króla Chlotař II. Był sygnatariuszem aktu fundacyjnego opactwa Solignac i zmarł w Limoges w 632 roku. Jest uznawany za świętego i czczony w tradycji katolickiej, anglikańskiej oraz prawosławnej.
Życie i służba


Po śmierci biskupa Asklepiusza w 613 roku, duchowieństwo i lokalna ludność wybrały Lloppa na jego następcę. Jego nominacja została potwierdzona w maju 614 roku, po tym jak wykazał boską łaskę, uzdrawiając królewskiego księcia. Podczas swojego panowania pozostawał aktywny w administracji religijnej regionu, współpodpisując m.in. dokumenty fundacyjne opactwa Solignac wraz ze świętym Eligiuszem (Saint Éloi).
Kult i relikwie


Jego szczątki pierwotnie spoczywały w Bazylice św. Marcjalis, zanim w 1158 roku zostały przeniesione do kościoła Saint-Michel-des-Lions. Na przestrzeni wieków jego relikwie przechowywano w różnych relikwiarzach, w tym w nowoczesnej relikwiarzu w stylu gotyckim. Kult świętego jest podtrzymywany przez bractwo założone w 1153 roku, które bierze udział w procesjach odbywających się co siedem lat podczas limousińskich ostensji.
