Lliberada Ferrarons i Vives była hiszpańską tkaczką z Olot żyjącą w XIX wieku, uznawaną przez Kościół katolicki za czcigodną. Urodzona w ubogiej rodzinie w 1803 roku, pracowała przez wiele godzin w różnych fabrykach tkanin, aby utrzymać rodzeństwo po śmierci ojca. Po wystąpieniu ciężkiej cysty bąblowej, ostatnie trzynaście lat swojego życia spędziła leżąc w łóżku, podczas czego miała doświadczać licznych mistycznych wizji i duchowego uczestnictwa w uroczystościach liturgicznych.
Życie i choroba

Po śmierci ojca w 1816 roku, Lliberada pracowała intensywnie jako nawijaczka szpulek i obsługa bawełny. Jej stan zdrowia pogorszył się z powodu przewlekłej choroby dotykającej układu oddechowego, pokarmowego i krążenia. Do 1830 roku stała się trwale leżąca. Podczas tego długiego okresu cierpienia pozostała oddaną członkinią Trzeciego Zakonu Karmelitów i szukała duchowego przewodnictwa u Joaquima Masmitjà i de Puiga.
Kult

Po jej śmierci w 1842 roku, jej sława świętości doprowadziła do zebrania świadectw na potrzeby procesu kanonizacyjnego. Jej szczątki zostały przeniesione do kościoła parafialnego San Esteban w Olot w 1966 roku. Po zakończeniu procesu diecezjalnego w 1973 roku, jej dokumentacja została wysłana do Rzymu. W 2008 roku papież Benedykt XVI ogłosił ją czcigodną, uznając jej heroiczne cnoty.
