Liwier z Marsal był męczennikiem z V wieku pochodzącym z szlacheckiej rodziny w pobliżu Metz. Jako syn Honstranda i Guinardy z Gournay, od wczesnych lat wykazywał chrześcijańskie cnoty, w tym okazywanie miłosierdzia pokonanym wrogom podczas kampanii w Lombardii. Po pielgrzymce do Jerozolimy, gdzie według przekazów poślubił ormiańską księżniczkę, powrócił do ojczyzny, aby bronić swojego ludu przed siłami Attyli. Dowodził armią z Messine podczas najazdów Hunów, aż w końcu został schwytany i stracony za odmowę wyrzeczenia się wiary.
Życie i męczeństwo

Po śmierci rodziców, Liwier prowadził wojska, aby chronić Metz przed najeźdźcami z ludu Hunów. Podczas obrony miasta został schwytany w 451 roku. W niewoli odważnie opowiadał się za miłosierdziem wobec więźniów oraz wolnością dla sierot. Ostatecznie został ścięty na górze Saint-Jean w pobliżu Marsal, gdzie wraz ze swoimi towarzyszami, Purgence'em i Agence'em, poniósł śmierć za pozostanie wiernym Chrystusowi.
Kult i cuda

Tradycja głosi, że po jego egzekucji w miejscu, gdzie upadła jego głowa, wytrysnęło źródło, a jego laska stała się świętym dębem. Wydarzenia te miały spowodować ucieczkę Hunów z ich obozu. Jego grób stał się miejscem pielgrzymek ze względu na liczne doniesienia o cudach. Jest czczony jako święty zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej, a jego wspomnienie obchodzi się 17 lipca oraz 25 listopada.
