Lista cesarzy Rosji to zestawienie monarchów, którzy nosili tytuł cesarza Wszechrusi, przyjęty przez Piotra I w 1721 roku po zwycięstwie w wojnie północnej i używany aż do rewolucji lutowej w 1917 roku. Lista obejmuje wszystkich powszechnie uznawanych cesarzy i cesarzowe, ułożonych w porządku chronologicznym, wraz z osobnym działem poświęconym spornym przypadkom. Daty podano zarówno według kalendarza juliańskiego, jak i gregoriańskiego.
Statystyka panowań












Łącznie tytuł cesarza Wszechrusi nosiło czternaście osób, dziesięciu mężczyzn (w tym dwoje dzieci) oraz cztery kobiety. Najdłużej panowała Katarzyna II, bo 34 lata, nie licząc formalnie pełnego, 43-letniego panowania Piotra I, a najkrócej Piotr III, bo sześć miesięcy. Paweł I był najstarszy w chwili objęcia tronu, miał 42 lata, a Iwan VI najmłodszy, dwa miesiące i pięć dni, panując nominalnie pod rządami regentów. Najkrócej żył Piotr II, bo 14 lat, a najdłużej Katarzyna II, która dożyła 67 lat.
Przypadki sporne












Lista osobno omawia sporne roszczenia, w tym Konstantego Pawłowicza, który oficjalnie uznawany był za cesarza przez 25 dni w czasie bezkrólewia w 1825 roku, lecz odmówił objęcia tronu, oraz Michała Aleksandrowicza, który mógł formalnie zostać uznany za cesarza przez kilka dni w marcu 1917 roku, zanim zrzekł się władzy. Opisano także późniejsze roszczenia dynastii Romanowów, w tym proklamację Primorskiego Soboru Ziemskiego z 1922 roku oraz samozwańcze tytuły Cyryla I i jego następców.
