Liphard był urzędnikiem i pustelnikiem żyjącym w VI wieku w pobliżu Orleanu we Francji. Pochodzący ze szlacheckiej rodziny, początkowo służył jako sędzia i gubernator w Orleanie, zanim około czterdziestego roku życia wyrzekł się dóbr doczesnych. Przyjął święcenia duchowne jako diakon, a później kapłan, poszukując życia w samotności i modlitwie. Ostatecznie założył klasztor w Meung-sur-Loire, gdzie pełnił funkcję jego pierwszego opata. Jest wspominany ze względu na ascetyczny tryb życia oraz rolę duchowego przywódcy swoich uczniów.
Życie i posługa
Po porzuceniu kariery prawniczej Liphard szukał odosobnienia w zrujnowanym zamku nad Loarą. W towarzystwie swojego ucznia Urbice prowadził surowe życie charakteryzujące się postem i nieustanną modlitwą. Jego sława świętości skłoniła biskupa Orleanu do święcenia go na kapłana. Później założył wspólnotę monastyczną przy swojej pustelni, pełniąc funkcję opata i stanowiąc wzór pobożności dla swoich wyznawców.
Kult
Święty jest wspominany 3 czerwca. Jego szczątki spoczywają w kolegiacie w Meung-sur-Loire, która została zbudowana nad jego grobem. Jego imię widnieje w Martyrologium Romanum, a kilka kościołów w diecezji orleańskiej jest mu poświęconych. Relacje hagiograficzne wspominają również o jego zwycięstwie nad smokiem, co jest cudem przypisywanym jego wierze i modlitwie.