Lietbertus był biskupem Cambrai w XI wieku, urodzonym w szlacheckiej rodzinie w Brabancji około 1010 roku. Przed wstąpieniem na urząd biskupi w 1051 roku sprawował funkcje proboszcza i archdiecezjanina w katedrze w Cambrai. Jego pontyfikat charakteryzował się znacznymi podróżami oraz walką polityczną, w tym nieudaną próbą dotarcia do Ziemi Świętej w 1054 roku. Sprawował swój urząd aż do śmierci w 1076 roku, pozostawiając po sobie dziedzictwo fundacji klasztornych i obrony Kościoła.
Życie i podróże
Podczas swojego episkopatu Lietbertus prowadził grupę wiernych na pielgrzymkę do Jerozolimy. Choć dotarli do Koryntu i na Cypr, nie zdołali ukończyć podróży z powodu różnych niebezpieczeństw oraz oszukańczych żeglarzy. Po powrocie, w 1064 roku, założył opactwo Saint-Sépulcre. Angażował się również w konflikty polityczne, broniąc swojej siedzła przed hrabią Flandrii oraz mierząc się z napięciami z cesarzem niemieckim po ekskomunikowaniu lokalnego kasztelana.
Kult
Uznawany za świętego w tradycji katolickiej, jest wspomniany corocznie 28 września. Jego życie i czyny zostały zapisane w dwóch głównych relacjach historycznych, w tym w biografii napisanej przez Rodulfusa, mnicha z założonego przez niego opactwa.