Liboso z Vagi był biskupem z III wieku z rzymskiej prowincji Africa Proconsularis, związanym konkretnie z miastem Béja w dzisiejszej Tunezji. Był aktywnym uczestnikiem ważnych zgromadzeń kościelnych w Kartaginie, gdzie pomagał kształtować doktrynę kościelną. Po zakończeniu służby jako prelat, został stracony podczas prześladowkań zarządzonych przez cesarza Waleriana. Jest uznawany za świętego w tradycji katolickiej.
Kariera kościelna
Jako prelat, Liboso uczestniczył w soborze w Kartaginie jesienią 254 roku, gdzie wraz z innymi biskupami potępił tych, którzy wyrzekli się wiary katolickiej. Brał również udział w soborze zwołanym 1 września 256 roku. Podczas tego spotkania, jak odnotowano w Sententiae episcoporum, składał opinie w kwestii zbiorowych decyzji dotyczących ważności chrztów dokonywanych przez grupy heretyckie.
Śmierć i kult
Liboso zginął jako męczennik w Kartaginie po 258 roku, za panowania cesarza Waleriana. Jego pamięć została zachowana w Martyrologium Hieronimowym. We współczesnym Martyrologium Rzymskim jego wspomnienie przypada na 29 grudnia, co honoruje jego historyczną rolę i ostateczne poświęcenie dla wiary.