Liberata z Como była benedyktyńską zakonnicą żyjącą w VI wieku, urodzoną w bogatej szlacheckiej rodzinie w Rocca d'Olgisio. Pragnąc życia modlitwy i kontemplacji zamiast małżeństwa, które planował jej ojciec, uciekła z domu wraz ze swoją siostrą Faustyną. Siostry osiedliły się w Como, gdzie wstąpiły do życia zakonnego pod przewodnictwem biskupa Agrippino i założyły klasztor poświęcony świętej Małgorzacie. Liberata zmarła w Como około 580 roku, pozostawiając po sobie dziedzictwo pobożności, które trwa w zachodniej tradycji chrześcijańskiej.
Życie i fundacja


Po ucieczce z szlacheckiego domu, Liberata i Faustyna założyły w Como klasztor, który pozostawał czynny przez ponad tysiąclecie. Postępując zgodnie z regułą świętego Benedykta, siostry prowadziły życie poświęcone służbie Bogu. Ich wspólnota zakonna, obejmująca również oratorium świętego Jana Chrzciciela, została ostatecznie rozwiązana w 1810 roku w okresie napoleońskim. Siostry zostały pochowane w kompleksie klasztornym, zanim ich szczątki zostały później przeniesione do katedry w Como.
Kult i tradycje

Liberata jest czczona jako święta i jej wspomnienie obchodzi się 19 stycznia. W północnych Włoszech tradycyjnie wzywa się ją jako patronkę niemowląt, położnych i kobiet w ciąży. Lokalne legendy w Val Camonica opisują, jak ona i jej siostra dokonywały cudów, aby uratować wioskę przed spadającymi kamieniami. W sztuce często przedstawiana jest z dwójką niemowląt, co stanowi symbol jej roli opiekunki chroniącej przed niebezpieczeństwami porodu i śmiertelnością niemowląt.
