factograf
PL
Zaloguj się

premier Chińskiej Republiki Ludowej w latach 2013–2023

Li Keqiang

  • 1 min czytania
  • W 83 językach
  • 16 obrazów
  • Artykuł autorski Factograf
Li Keqiang

Li Keqiang (ur. 1955, zm. 2023) był chińskim politykiem i ekonomistą, który w latach 2013–2023 pełnił funkcję premiera Chin. W latach 2012–2022 był także drugim w hierarchii członkiem Stałego Komitetu Biura Politycznego Komunistycznej Partii Chin. Karierę zawodową rozpoczynał w Komunistycznym Związku Młodzieży, następnie pełnił funkcje wojewódzkie w prowincjach Henan i Liaoning, zanim został premierem. Uważano go za technokratę o reformatorskich poglądach. Zmarł na zawał serca w październiku 2023 roku, kilka miesięcy po odejściu z urzędu.

Wczesna kariera

Shinzō Abe i Li Keqiang, 25 grudnia 2019 (kadr przycięty)
Shinzō Abe i Li Keqiang, 25 grudnia 2019 (kadr przycięty)
Li wygłasza przemówienie podczas kolacji Chińsko-Brytyjskiej Rady Biznesu, styczeń 2011
Li wygłasza przemówienie podczas kolacji Chińsko-Brytyjskiej Rady Biznesu, styczeń 2011
Li Keqiang z pierwszym ministrem Szkocji Alexem Salmondem, grudzień 2011
Li Keqiang z pierwszym ministrem Szkocji Alexem Salmondem, grudzień 2011
Li z premierem Indii Narendrą Modim i prezydentem Filipin Rodrigo Duterte
Li z premierem Indii Narendrą Modim i prezydentem Filipin Rodrigo Duterte
Li przemawia podczas francusko-chińskiego szczytu gospodarczego, lipiec 2015
Li przemawia podczas francusko-chińskiego szczytu gospodarczego, lipiec 2015
5 obrazów

Urodzony w Hefei, w prowincji Anhui, Li kształcił się najpierw w zakresie prawa, a następnie ekonomii na Uniwersytecie Pekińskim, gdzie w 1995 roku uzyskał doktorat z ekonomii. W latach 1993–1998 kierował Komunistycznym Związkiem Młodzieży Chin jako jego pierwszy sekretarz. Zaproponował tam program wolontariatu, który kierował młodych ludzi do projektów edukacyjnych, społecznych i ekologicznych. Uważano go za sojusznika Hu Jintao, który również awansował w strukturach tego związku.

Działalność w prowincjach

Li uczestniczy w konferencji prasowej z udziałem mediów chińskich i zagranicznych, marzec 2015
Li uczestniczy w konferencji prasowej z udziałem mediów chińskich i zagranicznych, marzec 2015
Xi Jinping (po lewej) i Li Keqiang (po prawej)
Xi Jinping (po lewej) i Li Keqiang (po prawej)
Prezydent Korei Południowej Park Geun-hye i premier Li Keqiang, 28 czerwca 2013
Prezydent Korei Południowej Park Geun-hye i premier Li Keqiang, 28 czerwca 2013
Premier Li Keqiang
Premier Li Keqiang
Li wita sekretarza stanu Johna Kerry'ego w Pekinie
Li wita sekretarza stanu Johna Kerry'ego w Pekinie
5 obrazów

W 1998 roku Li został gubernatorem Henan, będąc wówczas najmłodszym gubernatorem prowincji w Chinach. Później pełnił funkcję sekretarza komitetu partyjnego tej prowincji, a w 2004 roku przeniósł się do Liaoning. W Liaoning prowadził kampanię mającą na celu wyeliminowanie slumsów w miastach oraz opracował nieformalny wskaźnik gospodarczy oparty na przewozach kolejowych, zużyciu energii elektrycznej i udzielanych kredytach bankowych. Miał on służyć jako weryfikacja oficjalnych danych o PKB.

Premierostwo i dziedzictwo

Dilma Rousseff i chiński premier Li Keqiang
Dilma Rousseff i chiński premier Li Keqiang
Fotografia z 9 maja 2018
Fotografia z 9 maja 2018
Władimir Putin i Li Keqiang, 15 listopada 2018
Władimir Putin i Li Keqiang, 15 listopada 2018
Li i jego żona (po prawej) z prezydentem Filipin Rodrigo Duterte w 2019 roku
Li i jego żona (po prawej) z prezydentem Filipin Rodrigo Duterte w 2019 roku
Żałobnicy zostawiają kwiaty w pobliżu dziecięcego domu Li w dzielnicy Luyang w Hefei
Żałobnicy zostawiają kwiaty w pobliżu dziecięcego domu Li w dzielnicy Luyang w Hefei
5 obrazów

Jako premier Li promował przejście chińskiej gospodarki od wzrostu napędzanego eksportem ku konsumpcji wewnętrznej oraz wspierał masową przedsiębiorczość i innowacyjność. W 2013 roku przyczynił się do utworzenia Szanghajskiej Strefy Wolnego Handlu, a w 2015 roku zainicjował program Made in China 2025. Nadzorował także chińską reakcję na pandemię COVID-19. Jego wpływy miały maleć za rządów Xi Jinpinga, a w październiku 2022 roku odszedł z Stałego Komitetu Biura Politycznego.

W 83 językach

Редакція Factograf · Opublikowano 14 października 2026 · Częściowo na podstawie Wikipedii, CC BY-SA 4.0 · Artykuł źródłowy