Leutfryd był francuskim benedyktyńskim mnichem żyjącym w VII wieku w regionie Évreux. Po studiach w opactwie Condat i w Chartres stał się duchowym następcą świętego Sidoniusza z Saint-Saëns. Praktykował ascetyzm jako pustelnik w Cailly i Rouen, zanim założył wspólnotę monastyczną. Fundacja ta, znana jako La Croix-Saint-Qu'en, została później przemianowana na Saint-Leufroy na cześć jego przywództwa. Służył jako pierwszy opat klasztoru przez czterdzieści lat aż do śmierci w 738 roku.
Życie i działalność

Po ukończeniu studiów Leutfryd pracował jako nauczyciel w Évreux. Ostatecznie założył klasztor nad rzeką Eure w miejscu, które wcześniej zostało naznaczone krzyżem i kaplicą. Przez całe życie skupiał się na modlitwie, poście i czuwaniu. Po jego śmierci funkcję opata przejął jego brat Agofredus. Podczas najazdów Norman w IX wieku wspólnota uciekła do Paryża, ostatecznie pozostawiając jego relikwie w opactwie Saint-Germain-des-Prés.
Kult

Święty jest wspominany w Martyrologium Rzymskim 21 czerwca. Jego szczątki zostały zachowane i czczone przez mnichów, którzy szukali schronienia w Paryżu. Jest uznawany w tradycji katolickiej i prawosławnej, a jego imię znajduje się w Brewiarium Paryskim.
