Leslie Cheung Kwok-wing (1956–2003) był hongkońskim piosenkarzem, autorem piosenek i aktorem, znanym z eleganckiego sposobu bycia, barwnych ról filmowych i androgynicznej obecności na scenie. Uważany za jedną z najbardziej wpływowych ikon kulturowych świata sinofońskiego, wydał ponad 40 albumów muzycznych i zagrał w 56 filmach w ciągu 26-letniej kariery. Uchodzi za jedną z czołowych postaci założycielskich kantopopu, a jego filmy przyniosły mu sławę w całej Azji i poza nią.
Młodość



Cheung urodził się w Kowloon, w brytyjskiej Hongkongu, jako najmłodsze z dziesięciorga dzieci w zamożnej rodzinie z kręgu Hakków. Jego ojciec był znanym krawcem, którego klientami byli zachodni celebryci, lecz Cheung później opisywał swoje dzieciństwo jako nieszczęśliwe i emocjonalnie odległe, a wychowywała go głównie babcia. Kształcił się w Hongkongu, a następnie w Anglii, gdzie rozwinął zainteresowanie zachodnimi filmami i muzyką. Przyjął angielskie imię Leslie, zainspirowany aktorem Leslie Howardem, a później studiował zarządzanie przemysłem tekstylnym na Uniwersytecie w Leeds, po czym w 1976 roku wrócił do domu.
Droga do sławy


Po trudnym początku, w którym jego pierwsze nagrania nie odniosły sukcesu komercyjnego, Cheung podpisał kontrakt z Capital Artists w 1982 roku i odniósł przebój dzięki coverowi japońskiej piosenki. Jego sukces w kantopopie został uzupełniony pracą filmową, a rola w filmie Nomad zapowiadała późniejszą reputację buntowniczej ikony ekranu. Następnie zdobył nagrodę dla najlepszego aktora na Hongkońskich Nagrodach Filmowych w 1991 roku za film Days of Being Wild, a międzynarodowe uznanie zyskał dzięki filmom Pożegnalna piosenka i Happy Together.
Dziedzictwo


Albumy studyjne Cheunga Summer Romance i Most Beloved sprzedały się każdy w nakładzie ponad 300 000 egzemplarzy i pozostają jednymi z najlepiej sprzedających się albumów w Hongkongu. Magazyn Kinema Junpo uwzględnił go w zestawieniu 100 najlepszych zagranicznych aktorów XX wieku, a w 2010 roku CNN umieściło go wśród 25 największych azjatyckich aktorów wszech czasów. Popełnił samobójstwo w kwietniu 2003 roku, a jego kariera nadal jest pamiętana w całym świecie chińskojęzycznym.
