Leonidas Koryncki był chrześcijańskim męczennikiem, którego dokładne ramy czasowe życia pozostają niepewne, choć prawdopodobnie żył w trzecim lub na początku czwartego wieku. Wraz z siedmioma kobietami został postawiony przed namiestnikiem Koryntu, przed którym odmówił wyrzeczenia się wiary. Po tym, jak grupa odmówiła apostazji, została poddana torturom, a ostatecznie utopiono ich w morzu. Choć niektóre późniejsze bizantyjskie tradycje sugerują, że pełnił funkcję biskupa w Atenach, wcześniejsze relacje historyczne nie potwierdzają tego twierdzenia.
Męczeństwo i życie
Leonidas został aresztowany wraz z siedmioma towarzyszkami: Nice, Cariessą, Nunechią, Basilissą, Galeną, Callide i Teodorą. Niektóre przekazy sugerują, że grupa pochodziła z Trezen, zanim została osądzona przez namiestnika Venusta w Koryncie. Mimo groźby śmierci, męczennicy pozostali wierni swoim chrześcijańskim przekonaniom, co doprowadziło do ich egzekucji przez utopienie.
Kult i tradycja
Grupa ta jest czczona 16 kwietnia zarówno w tradycji katolickiej, jak i prawosławnej. Wczesne syryjskie i hieroniemskie martyrologia dokumentują ich upamiętnienie, choć imiona kobiet różniły się w różnych zapisach historycznych. W Kościele prawosławnym w upamiętnieniu grupy w dniu ich święta uwzględniona jest dodatkowo kobieta imieniem Irene.