Leonid Birjukowicz był prawosławnym kapłanem i nowym męczennikiem, który żył w obwodzie mińskim. Po ukończeniu studiów teologicznych w Mińsku pracował jako psalmistą, zanim został święconym w 1894 roku. Przez trzydzieści siedem lat pełnił służbę jako proboszcz parafii Wniebowzięcia Najświętszej Bogurodzicy w Brodcy. Jego oddanie wspólnocie i wierze doprowadziło do wielokrotnych aresztowań i ostatecznej egzekucji w okresie intensywnych prześladowań religijnych.
Życie i służba
Po święceniach Birjukowicz poświęcił dziesięciolecia swojej parafii w Brodcy. W 1934 roku został aresztowany po tym, jak władze twierdziły, że w jego domu znaleziono pieniądze z okresu przedrewolucyjnego. Później został ponownie zatrzymany w 1935 roku za obronę swojego kościoła przed lokalnymi organizatorami kołchozu. Choć skazano go na obozy pracy w Karagandzie i regionie Berezyny, został zwolniony wcześniej ze względu na podeszły wiek, po czym powrócił, aby podjąć próbę ponownego otwarcia zamkniętej parafii.
Śmierć i kult
Po ostatnim aresztowaniu w czerwcu 1937 roku, Birjukowicz został skazany na śmierć po trudnym śledztwie. Został stracony w Mińsku w sierpniu 1937 roku. W 1989 roku został w pełni rehabilitowany. W 1999 roku został kanonizowany przez Eksarchat Białoruskiego Patriarchatu Patriarchatu Moskiewskiego jako część Zgromadzenia Nowych Męczenników Eparchii Mińskiej. Jest czczony w całym Kościele Prawosławnym, a jego wspomnienie obchodzi się 15 października.