Leoncio II z Bordeaux był biskupem Bordeaux w połowie VI wieku, wywodzącym się z szlacheckiej galorzymskiej rodziny. Po udziale w wyprawie wojennej do Hiszpanii i zawarciu małżeństwa z Placidiną, wstąpił w stan duchowieństwa i objął urząd biskupi. Źródła historyczne, w tym dzieła Grzegorza z Tours oraz Wenancjusza Fortunata, identyfikują go jako trzynastego następcę na tym tronie biskupim. Brał udział w różnych galijskich soborach, takich jak V sobór w Orleanie w 549 roku, i żył do czasu krótko przed 574 rokiem.
Życie i kariera
Jako biskup, Leoncio II uczestniczył w kilku ważnych zgromadzeniach kościelnych, w tym w spotkaniach w Paryżu około lat 553 i 560. Prawdopodobnie zwołał również sobór prowincjonalny w Saintes między latami 561 a 567. Jego rządy są dokumentowane poprzez jego obecność na tych soborach, gdzie był reprezentowany przez innych lub uczestniczył bezpośrednio, co świadczy o jego wpływach w regionalnej hierarchii kościelnej w VI wieku.
Dziedzictwo architektoniczne
Jest pamiętany przede wszystkim dzięki swojej szerokiej działalności budowlanej. Leoncio II nadzorował budowę katedry w Bordeaux oraz kilku bazylik, w tym poświęconych świętemu Wincentemu, świętemu Nazariuszowi i świętemu Wibiuszowi. Ponadto ukończył wiele znaczących projektów budowlanych, które zostały rozpoczęte przez jego poprzedników w Bordeaux.
Kult
Kościół katolicki uznaje go za świętego. Jego pamięć jest zachowana w nowożytnych martyrologiach, a jego wspomnienie obchodzone jest corocznie 11 lipca. Jego historyczne istnienie potwierdzają współczesne mu pisma, które szczegółowo opisują jego rolę jako następcy wcześniejszego biskupa o tym samym imieniu.